Armenium

Հարուցիչը՝ Neoascaris vitulorum որդը, տեղակայվում է հորթերի բարակ աղիներում և շրդանում: Կենդանին ընկճված է, չնայած չի մրսել, բայց հազում է, լուծ է առաջանում, մազածածկը գզգզված է, ընկնում է նրա քաշաճը: Տնտեսություններում, հիվանդությունը կանխարգելելու նպատակով, հղի կովերին և մինչև չորս ամսական հորթերին պահում են առանձին: Հորթերին առաջին անգամ ճիճվաթափում են մեկ ամսական հասակում՝ 5 օր պահելով […]

Հիվանդությունը հարուցվում է ենթամաշկային բոռի թրթուրների կողմից: Հիմնականում դրանք տեղավորվում են մեջքի հատվածում՝ մաշկի տակ: Կենդանին անհանգստանում է, փորձում է քորվել: Շոշափելիս խուսափում է մեջքի հատվածին ձեռք տալուց, այն ցավազգաց է և տաք, լավ շոշոափվում են բոռի թրթուրները:

Բուժումը կազմակերպելու համար՝

Առաջին անգամ  հոկտեմբեր-նոյեմբեր ամիսներին, երկրորդ անգամ ձմռան վերջում և վաղ գարնանը մաշկը մշակում են մինչև 200կգ […]

Ֆասցելյոզները ոչխարների, խոշոր եղջերավոր կենդանիների, գոմեշների, զեբուների, այծերի, հազվադեպ՝ ձիերի, խոզերի, ուղտերի, այլ կենդանիների և մարդու հիվանդություններ են, հարուցվում են Fasciola hepatica և F. gigantica տրեմատոդների կողմից, որոնք մակաբուծում են  լեղուղիներում: Կենդանիները վարակվում են կանգնած ջրերի, ջրամբարների, ճահիճների շրջակայքի կանաչը և այդ վայրերից քաղված խոտը ուտելով: Այդ հիվանդության ժամանակ կորցնում են քաշը, իջնում է մթերատվությունը, […]

Կրծքաբորբով հիվանդ կովը տալիս է ավելի քիչ կաթ, քան առողջը: Տարբերում ենք մաստիտի երկու տեսակ՝ կլինիկապես արտահայտված և գաղտնի կամ ենթակլինիկական: Կլինիկապես արտահայտված մաստիտը հեշտ է հայտնաբերել բորբոքման բոլոր նշաններով՝ կուրծը կարմրած է, ուռած, տաք, ցավազգաց և վերջապես կաթի փոխարեն կրծից հոսում է թարախային արտազատուկ:

Գաղտնի մաստիտը շատ դժվար է հայտնաբերել, քանի որ արտաքինից կովը երևում […]

Ֆիլոքսերա թարգմանաբար նշանակում է «խաղողի տերևի չորացնող» կամ «արմատային լվիճ-ավերող»:

Տարածվածությունը: Ֆիլոքսերայի հայրենիքը Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներն են, որտեղից տնկանյութի հետ բերվել է Ֆրանսիա և 1868 թ. նկարագրվել որպես խաղողի վազի վնասատու: Ներկայումս տարածված է աշխարհի խաղողագործական գրեթե բոլոր երկրներում: Խաղողի ամենավտանգավոր կարանտին վնասատուն է: Կարճ ժամանակահատվածում ոչնչացրել է երկրագնդի խաղողի տնկարկների 70%-ը:

Հայաստանում առաջին անգամ արձանագրվել է […]

Տարածվածությունը: Այս վնասատուի հայրենիքը Հարավ-արևելյան Ասիան է (Հարավային Չինաստան և Հնդկաստան): 1942 թ. ցիտրուսային սպիտակաթևիկը բերվել է Եվրոպա (Ֆրանսիայի Միջերկրածովյան ափ): Ներկայումս տարածված է Ֆրանսիայում, Իտալիայում, Հունաստանում, Ասիայի և Աֆրիկայի մի շարք երկրներում, Ամերիկայում, Ավստրալիայում, Նոր Զելանդիայում, նախկին ԽՍՀՄ պետություններից՝ Ադրբեջանում, Վրաստանում, Տաջիկստանում, Ուզբեկստանում:

Հայաստանում ցիտրուսային սպիտակաթևիկը հայտնաբերվել է 1978 թ. Իջևանի տարածաշրջանի Կայանավանի տնտեսության ջերմատներում, […]

Սա բարդածաղկավորների ընտանիքի բազմամյա խոտանման բույսերի ցեղ է, մոլախոտ:

Տարածվածությունը: Սողացող դառնախոտի հայրենիքը Միջին Ասիան է: Ներկայումս այն տարածված է Ավստրալիայում, Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում, Աղվաստանում, Իրանում, Իրաքում, Չինաստանում, Սիրիայում, Թուրքիայում, Ռուսաստանի Դաշնությունում (Վոլգոգրադի, Ռոստովի, Սարատովի, Օրենբուրգի մարզեր, Ստավրոպոլի երկրամաս, Կալմիկիա), Ուկրաինայում, Ղազախստանում, Ղրղզստանում, Տաջիկստանում, Թուրքմենստանում, Ուզբեկստանում, Ադրբեջանում, Վրաստանում:

Հայաստանում սողացող դառնախոտը տարածված է Տավուշի, Իջևանի, Նոյեմբերյանի, Թումանյանի, […]

Տարածվածությունը: Այս հիվանդության հայրենիքը համարվում է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգները, որտեղից հետագայում տարածվել է Եվրոպայի, Ամերիկայի, Ասիայի շատ երկրներ, ինչպես նաև Նոր Զելանդիա:

Պտղատուների բակտերիալ այրվածքը Հայաստանի տարածք է թափանցել Թուրքիայից 1989 թվականին: Ներկայումս հիվանդության վարակի օջախներ կան Արարատի, Արտաշատի, Արմավիրի, Մասիսի, Էջմիածինի, Բաղրամյանի, Նաիրիի, Թալինի, Աշտարակի, Կոտայքի, Ախուրյանի շրջաններում և Գյումրի քաղաքում:

Վնասակարությունը: Բակտերիալ այրվածքը պտղատու ծառատեսակներին […]

Տարածվածությունը: Կոմստոկի որդանի հայրենիքը համարվում են Ճապոնիան և Չինաստանը:

Գլխավորապես տարածված է Արևելյան Ասիայի արևադարձային գոտում: Ներկայումս տարածման արեալն ընդգրկել է բոլոր մայրցամաքները. Ասիա, Աֆրիկա, Ամերիկա, Ավստրալիա, որոշ Եվրոպական երկրներ: Նախկին ԽՍՀՄ պետություններից արձանագրվել է Ուզբեկստանում, Ղրղզստանում, Տաջիկստանում, Ղազախստանում, Անդրկովկասում:

Հայաստանում առաջին անգամ արձանագրվել է 1961 թ. Իջևանի տարածաշրջանում, հիմնականում թթենիների վրա: Այժմ այն սահմանափակ տարածվածությամբ հանդիպում […]